ျပည္သူလူထုဦးေဆာင္ေသာ ...

ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္ အေစာင္ ၁၀၀ျပည့္စာေစာင္မွာေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးပါ ...

 

 အထဲမွာတုန္းက Installation Art Show ႏွစ္ခါလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ့ပြဲေလးႏွစ္ပြဲမွာတင္ဆက္ျပသျဖစ္ခဲ့တဲ့ လက္ရာေတြထဲကမွ တစ္ခုအေၾကာင္းကို က်ေနာ္အခုေျပာျပခ်င္တယ္ ...။ Future Shock လို႕ အမည္ေပးခဲ့တဲ့ ျပကြက္ေလးတစ္ခုပါ။ ပံုသံုးပံုကိုယွဥ္ျပထားၿပီး ပထမပံုကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုပါ ... အဲဒီ့ပံုမွာက်ေနာ္က အတိတ္ (Past) လုိ႕ေရးထားပါတယ္၊ ဒုတိယပံုကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ပံုျဖစ္ၿပီး အဲဒီ့ပံုမွာေတာ့ ... ပစၥဳပၸန္(Present) လို႕ေရးထားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးပံုမွာေတာ့ ... အနာဂတ္ (Future) လို႕ေရးထားၿပီး ဘာပံုမွမပါတဲ့ စာရြက္အျဖဴအေပၚမွာ ေမးခြန္းသေကၤတ (Question Mark) အႀကီးႀကီးကိုဆြဲထားလုိက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ျပကြက္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ ...။ အခု က်ေနာ္ေျပာျပတဲ့အတုိင္းေလးကို နားလည္မိသေလာက္ေလး ပံုေဖာ္ၾကည့္ၿပီး မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္ၾကည့္လုိက္ပါ။ အဲဒီ့အခါ ... ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ရင္ထဲမွာ က်ေနာ္တပ္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးအတုိင္းပဲ ... အနာဂတ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ တုန္လႈပ္မႈ တစ္ခုခုျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႕ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈ(Genocide) ဆီ ဦးတည္ေနၿပီလား ...

        

          ယဥ္ေက်းမႈတုိင္းလိုလုိမွာ လူမ်ိဳး၊ဘာသာ၊ႏုိင္ငံသား၊အသားအေရာင္၊လိင္ စတဲ့ ကြဲျပားျခားနားမႈေတြကို အေျချပဳၿပီး ငါတို႕နဲ႕သူတို႕ဆိုတဲ့ '' Us and Them'' ခြဲျခားမႈေတြရွိတတ္ပါတယ္။ ရန္၊ ငါ စည္းျခားတယ္လို႕လဲ ဆိုႏုိင္တာေပါ့။ ငါတုိ႕ ဂ်ာမာန္ေတြ၊ သူတို႕က ဂ်ဴးေတြ၊ ငါတို႕က ဟူတူေတြ၊ သူတို႕က တြတ္စီေတြ စသည္ျဖင့္ လူလူခ်င္းအမ်ိဳးအစားခြဲျခားလိုက္ျခင္း (Classification) ဟာ Genocide လို႕ေခၚတဲ့ လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈမ်ား ျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အစမွတ္လို႕ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ ေရာယွက္ေနေသာ ဆက္ႏြယ္မႈေတြရွိမေနတဲ့ လူမ်ိဳးစုႏွစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ခုထက္ပိုၿပီးရွိၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဟာ လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈေတြျဖစ္ႏုိင္ေခ်မ်ားပါတယ္။ ဒီလိုမျဖစ္ဖို႕ ကာကြယ္ႏုိင္ေခ်ရွိတဲ့ အဓိကစြမ္းအားကေတာ့ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားမႈေတြ၊ အသားေရာင္ခြဲျခားမႈေတြကိုေက်ာ္လြန္ သြားတဲ့၊ အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ႕ နားလည္မႈေတြကို တိုးပြားေစတဲ့၊ ပိုင္းျခားမႈေတြကို ေက်ာ္သြားတဲ့ အမ်ိဳးအစားခြဲျခားျခင္းကိုသာအားေပးတဲ့ ကမာၻလံုးဆုိင္ရာ အစုအဖြဲ႕၊ အေဆာက္အအံုေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာဖို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ့လို႕ဖြံ႕ၿဖိဳးလာျခင္းက ဘံုရပ္တည္ခ်က္ေတြကို မျဖစ္မေနရွာေဖြလာရၿပီး ... အဲဒီ့အခ်က္ကိုက လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္မႈေတြကို တားဆီးႏုိင္တဲ့ အဓိကစြမ္းအားျဖစ္လာပါတယ္။ အရိုးဆံုး နဲ႕ အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ေတာ့ အက်ိဳးတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြမ်ားမ်ားလုပ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္းႏြယ္ယွက္ေနေသာ အက်ိဳးစီးပြားေတြ မ်ားမ်ားရွိေနတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို တည္ေဆာက္ၾကဖုိ႕ပါ။

          အမ်ိဳးအစားခြဲျခားျခင္း (Classification) ဟာ အမ်ိဳးအစားခြဲျခားထားရံုနဲ႕ေတာ့ သိပ္ျပႆနာမရွိေသး ပါဘူး။ သူ႕ေနာက္ကေန ထပ္ခ်ပ္မကြာလုိက္လာတဲ့ ... အမည္တပ္တံဆိပ္ကပ္ျခင္း (Symbolization) ေၾကာင့္ အေျခအေနေတြက ပိုၿပီးရႈပ္ေထြးလာပါတယ္။ အုပ္စုတစ္ခုခုက အျခားအုပ္စုတစ္ခုခုကို အမည္နာမတစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ တံဆိပ္တစ္ခုကပ္လုိက္ပါတယ္။

ျမင္းၿခံၿမိဳ႕ ...ICT ႏွင့္ Leadership & Menagement သင္တန္း

Interview By Eleven Media Group (Cancelled By Censorship)

ျမန္မာ ဘေလာဂါ အသိုက္အ၀န္း၌ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားသူတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ျပီး ၂၀၀၈ခုႏႇစ္တြင္ ပထမဆံုးထိမ္းသိမ္းခံခဲ့ရသည့္ ဘေလာဂါတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သူ၊  အက်ဥ္းက်ေနစဥ္ကာလ ၂၀၀၈ခုႏႇစ္မႇာပင္ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ား အဖြဲ႔မႇ ေပးအပ္ေသာဆုကို လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာႏႇင့္အတူ ရရႇိခဲ့ဖူးသူ၊ ၂၀၁၀ျပည့္ႏႇစ္တြင္ PEN American မႇေပးေသာ ေရႊကေလာင္ဆုႏႇင့္ တိုင္းမ္မဂၢဇင္းမႇ ေရြးခ်ယ္သည့္ Hero 100  စာရင္းတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သူ၊ ၂၀၁၂ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၃ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အမိန္႔ျဖင့္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ဘေလာဂါ ေနဘုန္းလတ္ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ျခင္းအား ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ 
'လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လမ္းေပၚထြက္တာကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး'
ဘေလာဂါ ေနဘုန္းလတ္ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း
ေမး - ၂၀၀၅ ခုႏႇစ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ဘေလာဂါ ပထမမ်ိဳးဆက္ေတြထဲမႇာ ကိုေနဘုန္းလတ္လည္း တစ္ဦးအပါ အ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ 'ကြၽန္ေတာ္ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္' ဘေလာ့ေၾကာင့္ ပိုထင္ရႇားခဲ့ျပီး ကိုေနဘုန္းလတ္ကိုလည္း ျမိဳ႕စားၾကီးလို႔ အြန္လိုင္းသံုးသူေတြက ေခၚခဲ့ၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ ျမိဳ႕စားၾကီး ျပန္လြတ္လာပါျပီ။ ၂၀၀၈ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၉ရက္ေန႔မႇာ အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီႏႇစ္ ႏို၀င္ဘာမႇာ ေထာင္ဒဏ္ ၂၀ႏႇစ္နဲ႔ ေျခာက္လ  အမိန္႔ ခ်မႇတ္ခံရပါတယ္။ ၂၀၀၉ခုႏႇစ္မႇာ အယူခံ၀င္တာ ေအာင္ျမင္သြားျပီး ေထာင္ဒဏ္ ၁၂ႏႇစ္ ေျပာင္းလဲ သတ္မႇတ္ခံရပါတယ္။ ဘေလာဂါတစ္ဦး ျဖစ္တာေၾကာင့္ အမႈေတြက ပိုမ်ား သြားတာလား။ 

ျမန္မာႏုိင္ငံ သတင္းစာဆရာအသင္း (Myanmar Journalists Association)

ျမန္မာႏိုင္ငံ သတင္းစာဆရာအသင္း အသင္း၀င္မွတ္ပုံတင္ပုံစံမ်ားကို
ေအာက္ပါလိပ္စာသို႔ေပးပို႔ႏိုင္ၾကပါသည္။
အမွတ္(၁၅၀-၁၆၀)၊ ၃၅ လမ္း၊ ေက်ာက္တံတားျမိဳ႔နယ္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႔။ ဖုန္း – ၀၉
၄၂၁၀ ၉၄၆၅၉

လက္ရွိသတင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ သတင္းသမားမ်ား၊
ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္၀န္းလံုးရွိ အလြတ္တန္းသတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္

ျမန္မာႏုိင္ငံစာေပႏွင့္စာနယ္ဇင္းအဖြဲ႕၀င္ သတင္းေထာက္မ်ား

အေနျဖင့္ယင္းလိပ္စာသို႔ ဆက္သြယ္၍ အသင္း၀င္ပံုစံမ်ား ရယူျခင္း၊
ျပန္လည္ေပးပို႔ျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသည္။ (စာအိပ္ေပၚတြင္ MJA အသင္း၀င္
မွတ္ပုံတင္ပုံစံဟု ထင္ထင္ရွားရွားေရးသားေပးပါရန္)

ဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲေသာေနရာေဒသမွ သတင္းသမားမ်ားအေနျဖင့္ A4 စကၠဴတြင္ အမည္၊

ကေလာင္အမည္၊ အဘအမည္၊ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးအမွတ္၊ လူမ်ိဳး/ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ၊
ပညာအရည္အခ်င္း၊ ေမြးသကၠရာဇ္၊ / အသက္၊ လက္ရွိကိုယ္စားျပဳ အဖြဲ႕အစည္း(သို႕)
စာေစာင္ (ရွိလွ်င္)၊ လုပ္ငန္းအေတြ႕အႀကံဳ၊ ယခင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးေသာ
စာနယ္ဇင္းမ်ား၊ သတင္းစာပညာႏွင့္ပတ္သက္ တက္ေရာက္ဖူးေသာ သင္တန္း
(ရွိလွ်င္)၊ ဆက္သြယ္ႏိုင္မည့္ လိပ္စာ အျပည့္အစုံ၊ ဆက္သြယ္ရန္ ဖုန္း၊

အီးေမးလ္၊ ထိုးျမဲ လက္မွတ္ႏွင့္ ဓာတ္ပံု ႏွစ္ပံုကို

အထက္ေဖာ္ျပပါလိပ္စာသို႔ စာတိုက္မွတစ္ဆင့္ေပးပို႔ႏုိင္ပါသည္။
(စာအိပ္ေပၚတြင္ MJA အသင္း၀င္ မွတ္ပုံတင္ပုံစံဟု ထင္ထင္ရွားရွားေရးသားေပးပါရန္)

ျမန္မာႏိုင္ငံသတင္းစာဆရာအသင္းဖြဲ႕စည္းပံုစည္းမ်ဥ္း(မူၾကမ္း) ႏွင့္ ေရွ႔လုပ္ငန္းစဥ္
တို႔ကို http://www.mja2012.org တြင္ ဖတ္ရႈကာ အသင္း၀င္အဆိုျပဳလႊာကိုလည္း
download ရယူႏုိင္ပါသည္။ အီးေမးလ္ျဖင့္ပို႔ပါက mmjaorg@gmail.com
သို႔လည္းပို႔ေပးႏိုင္ၾကပါသည္။

သႀကၤန္ခရီးစဥ္ ... (၂)

           ဒုတိယအၾကတ္ေန႕ညေနပိုင္းမွာ … ရြာတစ္ရြာက ညီငယ္တစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး … အိုင္သျပဳနဲ႕ ငါးသို္္င္းေခ်ာင္းၾကားမွာ ဆည္ေဆာက္ဖို႕အတြက္ ေျမေတြဖို႕တာ ပါသြားတဲ့ လယ္ကြက္ေတြကို ေလွ်ာ္ေၾကးမေပးဘူး ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ခေမာက္စုအထက္တန္းေက်ာင္းက ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြစီကေန … ပိုက္ဆံေတြအေကာက္ၾကမ္းၿပီး ၿခံေတြတစ္ၿခံၿပီးတစ္ၿခံ၀ယ္ေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ၊စာေမးပြဲေၾကး ၇၀၀ ကိုလည္း တစ္ေယာက္ ၇၀၀၀ ေကာက္ၿပီး ဆရာမႀကီးနဲ႕ အႀကံေပးဆရာ တစ္ေယာက္ တို႕ ေပါင္းစားေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း … ေတြလာေျပာျပၾကတယ္။ မသိနားမလည္ တဲ့ ေတာသူေတာင္သားေတြကို လည္မ်ိဳညွစ္ၿပီး စီးပြားရွာေနတဲ့ အက်င့္ပ်က္လူယုတ္မာေတြရဲ႕ ရန္က ေတာ္ေတာ္မေသးပါလားလို႕ ကိုယ္ေတြးမိၿပီး … ဥပေဒေဘာင္ထဲကေန ဘယ္လုိဘယ္လိုမ်ိဳးေတြ လုပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း အႀကံေပးလိုက္ၿပီး ၊ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္းလဲ  ဒီလိုမ်ိဳးကိစၥေတြ ပေပ်ာက္သြားေအာင္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ႀကိဳးစားေပးမယ့္ အေၾကာင္း ကတိေပးလိုက္တယ္။ ေတာသူေတာင္သားေတြရဲ႕ ရိုးသားမႈ၊ အသိအျမင္ နည္းပါးမႈကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ ရသေလာက္ခ်ဴယူေနတဲ့ ေတာေၾကာင္ေတြ လက္ခေမာင္းဆက္မခတ္ႏုိင္ေအာင္ ကိုယ္တို႕အားလံုး တာ၀န္သိသိနဲ႕ ႀကိဳးစားၾကဖို႕ အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနၿပီ ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ။ မီဒီယာေတြကုိလည္း … ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြနဲ႕ နာမည္ႀကီးေတြ ေနာက္ကိုခ်ည္း  ေလွ်ာက္လုိက္မေနပဲ နယ္ေ၀းေဒသေတြအထိ ေျခဆန္႕ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕လဲ ေတြးမိတယ္။ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးနဲ႕ ေ၀းလံေခါင္သီတဲ့ ေတာရြာေက်းလက္က ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ မက်က္ေသးတဲ့ အနာရြတ္ေတြေပၚ ဒဏ္ရာေတြ ထပ္ထပ္ၿပီးရေနတုန္းပဲ … ၿပီးေတာ့ … သူတုိ႕မွာ ေျပာခ်င္ေနၾကတဲ့စကားေတြမ်ားစြာကို ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ၿပီး ၿမိဳသိပ္ထားရတဲ့ မခ်ိမဆန္႕ ရင္ဘတ္ေတြလဲ ရွိၾကေသးတယ္။ ျပည္သူ႕အသံကို တကယ္ေဖာ္ထုတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ … သူတို႕ေတြကို ကိုယ္တို႕ ဘယ္လိုခ်န္ထားခဲ့လို႕ျဖစ္မွာလဲ ။

          အတက္ေန႕ ေန႕လည္စာဆြမ္းစားၿပီးေတာ့ လူထြက္ဖို႕အတြက္ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းဘုန္းက သိကၡာခ်ေပးတယ္။ ဘုန္းႀကီးအျဖစ္ကေန ကိုရင္၊ ကိုရင္အျဖစ္ကေနမွ သာမာန္လူ ဆိုတဲ့အဆင့္ႏွစ္ဆင့္ကို ဆရာေတာ္တိုင္ေပးတာေတြလိုက္ဆိုၿပီးမွပဲ သာမာန္လူျပန္ျဖစ္တယ္။ ရဟန္းသံဃာျဖစ္ဖို႕မလြယ္သလို၊ လူျပန္ထြက္ရတာလဲ လြယ္လြယ္နဲ႕မၿပီးဘူးလို႕ ဆရာေတာ္ကေျပာတယ္။ ရဟန္းေတာ္ေတြကို သဃၤန္းဆြဲခၽြတ္လိုက္ရံုနဲ႕ သိကၡာက်မသြားဘူးဆိုတာကို ဆရာေတာ္က ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပတယ္။ လူထြက္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ၁၉ ဂ်ဴလိုင္မွာ က်ဆံုး သြားတဲ့ အာဇာနည္ေတြထဲက တစ္ဦးျဖစ္တဲ့မန္းဘခုိင္ရဲ႕ အမ်ိဳးေတြရွိရာ ယုန္တလင္းေက်းရြာေလးကို ကိုယ္တုိ႕ေတြထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းသူနဲ႕ညားၿပီး ရြာမေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ အိုင္သၿပဳသား ကိုေပါက္ႀကီးက သူ႕ကားနဲ႕လိုက္ပို႕ေပးလို႕ ကိုယ္တို႕ေတြ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာနဲ႕ ယုန္တလင္းကိုေရာက္သြားၾကတယ္။ ယုန္တလင္းက အိုင္သျပဳနဲ႕ဆို ၁၀မိုင္ေလာက္ေ၀းတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဟသၤာတမွာ ဆုေတာ္ေငြ ငါးက်ပ္ထုတ္တဲ့ကာလ … ေဒၚေမရီလွေတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုေခၚလာၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုရန္ကုန္ျပန္ပို႕ေပးဖို႕ ကရင္လူမ်ိဳးမန္းဘခုိင္ကို အကူအညီ ေတာင္းတယ္။

သႀကၤန္ခရီးစဥ္ ...

၁၁.၀၄.၂၀၁၂ မနက္ ၅နာရီထြက္မယ္လို႕ ခ်ိန္းထားၾကေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ္တုိ႕ေတြ ၆နာရီေက်ာ္မွ ထြက္ျဖစ္ၾကတယ္ …။ အဖြား၊ အေဖ၊အေမ၊ဦးေလး၊ အေဒၚေတြနဲ႕ စုစုေပါင္း ကိုယ္တုိ႕ ၁၁ ေယာက္ေပါ့။ ကားေပၚမွာ အလွဴအတြက္ ပစၥည္းေတြပါတယ္ဆိုေပမယ့္ ကိုယ္တုိ႕ေတြ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိပါပဲ။ လိႈင္သာယာကားဂိတ္အနားေရာက္ခါနီးမွာ သႀကၤန္တြင္း ရန္ကုန္ကေန နယ္ျပန္ၾကတဲ့သူေတြမ်ားတာေၾကာင့္ ကားေတြပိတ္ေနလိုက္တာ နာရီ၀က္နီးပါးေလာက္ၾကာသြားတယ္ …။ နယ္ေတြကေန ရန္ကုန္တက္လာၾကၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကသူေတြမ်ားေနျခင္းဟာ … အေၾကာင္းျပခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆိုေပမယ့္ ကုိယ္ကေတာ့ ဒါဟာ တိုးတက္မႈ မညီမွ်ျခင္းရဲ႕ ျပယုဂ္တစ္ခုပဲလို႕ ျမင္မိတယ္။ သႀကၤန္တြင္း ခရီးထြက္ၾက သူေတြမ်ား တာေၾကာင့္လဲ ကားဂိတ္မွာ ကားေတြက်ပ္ေနတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သႀကၤန္က်ဖို႕ တစ္ရက္လိုေသး တယ္ဆိုေပမယ့္ … လမ္းမွာ အခ်ိဳ႕သူေတြက ေရပက္ခ်င္စိတ္ေတြ ထိမ္းမရသိမ္းမရေပၚေနၾကၿပီထင္ပါရဲ႕ … ေရသန္႕ဗူးထဲကေရေတြနဲ႕ ကားကိုလွမ္းလွမ္းပက္္ၾကေသးတယ္။ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းတံတားကိုျဖတ္ အၿပိီး ျပည္ႀကီးတံခြန္မွာ အစာေျပ၀င္စားေတာ့ အခ်ိန္က ၈နာရီထိုးလုေနၿပီ … ငါးသိုင္းေခ်ာင္းကို ၁၀နာရီခြဲေလာက္ေရာက္ၿပီး ရြာကို ဖုန္းဆင္းအဆက္မွာ အသိတစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕တာနဲ႕ သူကအေအးဗူးေတြ ၀ယ္တိုက္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပိီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ နာရီ၀က္ေလာက္ ထပ္ေမာင္းအၿပီး ၁၁ နာရီထိုးခါနီးမွာပဲ … ကိုယ္တုိ႕ရဲ႕ ဦးတည္ရာရြာေလးျဖစ္တဲ့ အုိင္သျပဳရြာကို ေရာက္သြားတယ္။ ငါးသုိင္းေခ်ာင္းကေန အိုင္သျပဳကို ၀င္တဲ့လမ္းက ဖုန္ထူေတာ့ ကိုယ္တို႕ေတြ အားလံုး ဖုန္ေတြနဲ႕ ေဖြးေနေတာ့တာေပါ့။

အိုင္သၿပဳအနီးအနားရြာေတြက ေတြ႕ခ်င္လို႕ဆိုၿပီးေရာက္ေနၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတြနဲ႕ အသစ္ေဆာက္ ထားတဲ့ ဆြမ္းေလာင္းရံုေလးမွာ ခဏတျဖဳတ္စုၿပီး စကားေျပာျဖစ္တယ္ …။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းက ဆရာမေတြက သူတို႕ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕တဲ့ ကိစၥကို ပညာေရးမွဴးက ခြင့္မျပဳတဲ့အေၾကာင္းေျပာၾကတယ္ …။ ဒါဟာ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံ ဥပေဒက ခြင့္ျပဳထားၿပီးသား အခြင့္အေရးျဖစ္ၿပီး … ဒါကို တားျမစ္သူဟာ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ဆန္႕က်င္တာပဲ လို႕ ေျပာျပလိုက္တယ္။ ဒီမိုကေရစီအေလ့အထကို နားမလည္ေသးၾကတဲ့သူေတြရဲ႕ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ရွိေနေသးသေရြ႕ေတာ့ ကိုယ္တုိ႕တိုင္းျပည္ဟာ အမွန္တကယ္ဒီမိုကေရစီရပါၿပီလို႕ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ႀကံဳး၀ါးႏုိင္ၾကဦးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳးသူေတြရဲ႕ မသိနားမလည္မႈကို လည္စင္းမခံၾကရဖို႕လဲ ကိုယ္တို႕လိုျပည္သူေတြဘက္က ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ခုကေန ကိုယ့္ကိုေပးထားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြက ဘာလဲ၊ ကိုယ့္ရဲ႕တာ၀န္ေတြကေရာဘာေတြလဲဆိုတာကို သိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကသင့္တယ္ ေနာက္ၿပီး ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို မရရင္ ရေအာင္ေတာင္းယူတတ္ဖို႕နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ တာ၀န္ကို ေက်ေက်ပြန္ပြန္ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႕ လဲ အေရးႀကီးေသးတယ္လို႕ ေျပာျဖစ္ တယ္။ 

ပြင့္ရဲတဲ့ပန္း

မၾကာမီ ပန္းပြင့္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မယ္…အခုေတာင္ အေရာင္အေသြးစံုလင္တဲ့ အဖူးအငံုေလးေတြ စီရရီနဲ႕ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ပန္းခင္းႀကီးက ယိမ္းႏြဲ႕လွပလုိ႕…..။တိုးတုိးလႊ လႊ တိုက္ခတ္ လာတဲ့ ေလညင္းဖြဖြကလည္း ရနံ႕အပုိင္းအစေလးေတြကုိသယ္ေဆာင္ရင္း…. ပန္းေတြ ပြင့္ေတာ့မယ္ဆုိတဲ့ သတင္းကို ….ပန္းဥယ်ဥ္မွဴးႀကီး ဆီသယ္ေဆာင္သြားတယ္….။ အဲဒီ လုိနဲ႕….တစ္ရက္…နွစ္ရက္….သံုးရက္…. ေရေလာင္း၊ေပါင္းသင္၊ ပိုးရွင္း…….။သူ႕ဘက္ကတာ၀န္ ေတြ မလစ္ဟင္းပါပဲနဲ႕ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီပန္းေတြ အခုထိ အဖူးအငံုဘ၀က မတက္ၾကတာပါ လိမ့္?။ ဥယာဥ္မွဴးနဲနဲစိတ္ညစ္လာတယ္။တစ္ခုခုေတာ့လြဲေနၿပီလုိ႕ပဲ စိတ္ထဲကေန မ၀ံမရဲ ထင္ေနမိတယ္။ သူထင္သလုိပါပဲ…..ပန္းခင္းႀကီးထဲမွာလဲ တစ္ခုတည္း ကပ္လြဲၿပီး မပြင့္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနၾက တယ္။ အနီေရာင္အဆင္းကို ေဆာင္ထားတဲ့ နွင္းဆီနီရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းကေနစတဲ့ ျပ ႆနာေပ့ါ….။

“နွင္းဆီနီနီကို ဥယ်ာဥ္မွဴးရဲ႕ေကာင္မေလးကအရမ္းႀကိဳက္တာကြ…..ဒီအပင္ကပြင့္ သမွ်ပန္းတုိင္း အရင္ဆံုးအခူးခံရၿပီး…အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕ေကသာကို အျမန္ဆံုးေရာက္သြားရ တာ ခ်ည္းပဲ…..လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံပင္ေပၚတင္ၿပီး သြားေလရာကိုပါေနရေတာ့…..ပန္း သက္မရွည္ရွာ ဘူးေပ့ါကြာ….အဲဒါေၾကာင့္ ငါလဲပြင့္လုိက္ဖုိ႕အေရးေတြးေၾကာက္ေနမိတယ္….. သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ေရ…..”

ႏွင္းဆီနီရဲ႕စကားကိုၾကားေတာ့…အရင္ကဘာမွမစဥ္းစားမိၾကတဲ့ပန္းေတြအားလံုးလဲ ေတြေ၀မိႈင္ေငးသြားၾကၿပီး….သူတုိ႕အပင္မွာပြင့္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကပန္းေတြ အေၾကာင္းကို ကိုယ္စီ ကိုယ္စီျပန္ေတြးမိၾကတယ္။ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကုိယ္…..။ သူတုိ႕ေတြ တိုးတုိးေလးစီးေမ်ာေနၾက တုန္းမွာ အ၀ါေရာင္ႏွင္းဆီဖူးေတြမ်ားစြာထဲက တစ္ဖူးက သူ႕မွတ္ဥာဏ္ ထဲက စကားတစ္စကို ထုတ္ေျပာျပတယ္…။

“မေန႕တုန္းက ဟုိဘက္ျခံထဲက အဘြားႀကီး ဥယ်ာဥ္မႈးႀကီးဆီကို မနက္ အေစာႀကီး ေရာက္ခ်လာတယ္။ၿပီးေတာ့ အ၀ါေရာင္ႏွင္းဆီေတြကို ဘယ္သူ႕ကိုမွမေရာင္းနဲ႕လုိ႕ …..ပြင့္ပြင့္ခ်င္း အကုန္လံုးသူယူမယ္လုိ႕ေျပာတာ…..ငါေသေသခ်ာခ်ာႀကီးကို ၾကားလုိက္ရ တယ္ကြ”

http://goldenmyanmarparadise.ning.com/ ေရႊျမန္မာဥယ်ာဥ္ ဆိုဒ္ေလးမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အင္တာဗ်ဴးေလးပါ ...

အကိုေရ မဂၤလာပါရွင္..........ခိုင္ေလးတို႕ ေရႊျမန္မာဥယ်ာဥ္ မိသားစုဆိုဒ္ေလးအတြက္ အကိုကို အင္တာဗ်ဴးေလး လုပ္ခ်င္လို႔ပါ။

1. ပထမဦးဆံုး  အကို ရဲ ့ အမည္အရင္းေလးနဲ ့ ေမြးရပ္ဇာတိ.. အကို အ ခုေလာေလာဆယ္ ရွင္သန္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးကို မိတ္ဆက္ေပးပါဦးေနာ္...........

ကၽြန္ေတာ့္အမည္ရင္းက ေနမ်ိဳးေက်ာ္ပါ။ ရန္ကုန္ဇာတိပါပဲ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အိုင္စီတီကို စိတ္၀င္စားတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ MIDO (Myanmar ICT Development  Organization) ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕ေလးတစ္ခုဖြဲ႔ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းမွာ အုိင္စီတီနည္းပညာျပန္႕ပြားေရး အတြက္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။  www.nayphonelatt.com ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာနဲ႕  Facebook (Nay P Latt) ေပၚမွာ စာေတြေရးေနသလို ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ Press Media ေတြျဖစ္တဲ့ မဂဇင္းေတြ ဂ်ာနယ္ေတြေပၚမွာလဲ စာေတြေရးျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားသြားမွာပါ။ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ၀တၳဳတိုေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြ၊ အက္ေဆးေတြ၊ ကဗ်ာေတြကို စာအုပ္ထုတ္သြားဖို႕လဲရွိပါတယ္။

2. အကို ေရးတဲ႔ စာေတြ က လူငယ္ေတြ အတြက္ တခုခု အၿမဲက်န္ေနေစပါတယ္အကို။ လူငယ္ေတြအတြက္ကို အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေတြ ဘယ္လိုမ်ားေပးေနသလဲ ဆိုတာလဲ သိပါရေစ။

အခုလိုၾကားရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိထားတာေလးေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္ခံစား မိတာေလးေတြကို မွ်ေ၀တဲ့သေဘာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္စာေရးတာပါ။ နည္းပညာေခတ္မွာ Sharing မွ်ေ၀ျခင္းရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ အမ်ားႀကီးအေရးပါတယ္လို႕ယူဆပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ  … ကိုယ္ကုိယ္တုိင္လဲ သင္ယူေလ့လာရင္း၊ သူမ်ားေတြကိုလဲ ကိုယ္သိတာ၊ တတ္တာေတြ ျပန္လည္မွ်ေ၀ဖို႕ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႕ ဘ၀ကိုရွင္သန္ေနထိုင္ေနပါတယ္။ လူငယ္ေတြကို တစ္ခုခုေျပာႏုိင္ဖို႕ကေတာ့ မီဒီယာမ်ိဳးစံုကို တတ္ႏုိင္သေလာက္သံုးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္ … အဲဒါေတြကို စာနဲ႕ေရးၿပီးေတာ့ျဖစ္ေစ၊ စကားလံုးနဲ႕ေျပာၿပီးျဖစ္ေစ၊ အႏုပညာတစ္ခုခုဖန္တီးၿပီးျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ္ေျပာပါတယ္၊ ျပပါတယ္။ မီဒီယာေတြရဲ႕ အကူအညီကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေျပာခ်င္၊ ျပခ်င္တာေတြကို ေျပာႏုိင္၊ ျပႏုိင္ခြင့္ရဖို႕အတြက္ အလြန္ကိုပဲအေရးႀကီးပါတယ္။

MIDO (Myanmar ICT Development Organization) ရဲ႕ ဒုတိယေျခလွမ္းအျဖစ္နဲ႕ ကရင္ျပည္နယ္ ၊ ဘားအံၿမိဳ႕မွာ စာသြားသင္ခဲ့စဥ္က

ခခရီးစဥ္အတြင္း ႀကံဳခဲ့၊ ေတြ႕ခဲ့၊ စဥ္းစားမိခဲ့၊ ခံစားမိခဲ့သမွ်ေတြကို ျပန္မွ်ေ၀ထားတဲ့ အက္ေဆးေလးကိုေတာ့ ေနာက္မွ တင္ေပးပါဦးမယ္။